Back to basic!

Hallo lieve mensen,
Ten eerst allemaal bedankt voor de leuke reacties die elke keer onder mijn blog worden geschreven. Ik kan ze helaas niet allemaal persoonlijk beantwoorden, maar ik vind het leuk om te zien dat mijn blog word gelezen. Het is nog niet zo lang geleden dat ik mijn vorige blog schreef maar uit de reacties kon ik merken dat jullie alweer uitkijken naar een nieuw verhaal. Voor de trouwe lezers, vandaag weer een nieuw verslag van afgelopen weekend.

Dit keer een blog vanaf het water:
2 dagen geleden stapte ik gekleed in een lange broek, en een T-shirtje met lange mouwen en dichte schoenen op een houten bootje waar 140 pk achter hing. De boot brengt ons naar Apoera, een dorpje aan de Corantijn rivier. De motoren word gestart en de punt van het houten bootje stijgt op en wijst naar de goud/oranje gele ondergaande zon. Er staat een 3 uur lange boot tocht op me te wachten. Als ik om me heen kijk zie ik een prachtige jungle waar we langs varen, de golven van andere bootjes klotsen tegen onze boot, en ik koel lekker af door het opspattende water wat in mijn gezicht spettert. Als ik mijn ogen dichtdoe, en me afsluit van het geluid van de brullende motor hoor ik alleen nog maar het geluid van het hoog opspattende water. De waterkant ziet er prachtig uit en overal waar ik kijk is het mooi, zou het zo graag aan jullie willen laten zien in het echt! Ik kiep voorover uit het houten bankje waar op ik zit, de boot is een strandje opgevaren, wat betekend dat we onze bestemming hebben bereikt: Apoera! Tijd om een mooi plekje te zoeken voor mijn hangmat. In een open hutje bedekt met palmbladeren ga ik mij de komende 2 nachten settelen. Na wat knutselwerk hangt mijn hangmat, met daarover heen mijn mooie oranje klamboe, om toch een beetje te laten zien dat ik een Hollander ben. Ik val in slaap met op de achter grond het zoemende geluid van krekels. De volgende ochtend word ik wakker en voel ik met net een banaan, de hangmat slaap ervaring is me toch ietsje tegengevallen, maar ik heb genoeg kunnen uitrusten om vandaag een 3 uur lange tocht achter in de laadbak van een jeep te kunnen overleven. Geniaal dat uitzicht over het dak van die jeep! We rijden langs een verlaten treinspoor, over een zandweg die rood kleurt. Als we onze weg vervolgen komen we uiteindelijk in de echte jungle. Overhangende lianen, takken en bomen zorgen voor een computerspel ontwijkend effect. Bukken van links naar rechts om jezelf beschermen tegen schrammen op je gezicht. Hoe dieper we de jungle inrijden hoe meer het lijkt alsof ik in een kermis attractie zit, door de hobbels in het zand pad. Maar in werkelijkheid rij ik door een prachtige jungle waar de vlinders in alle denkbare kleuren mijn aandacht trekken.
Drie uur later loop ik op zwart rotsachtige stenen en hoor ik het geluid van watervallen. Het panorama uitzicht wat ik heb lijkt op een documentaire van national geographic. Gekleurde bloemen, groene planten, een rotsachtige natuur met overal beekjes en watervallen. De bauxiet heeft mijn gezicht oranje doen kleuren, en het zand en stof zit werkelijk overal. Tijd om mijzelf eens te trakteren op een douche van bronwater. Gekleed in bikini stap ik het water in, het water is glashelder en ik word opgeschrikt door knabbelende visjes aan mijn voeten. Drie knalgele vlinders doen een dansje in de lucht, en de gekleurde libellen die op mijn haar zitten kijken vredig op zich heen. Een beter kuuroord kan je toch niet wensen?
De bordeaux rode jeep staat weer klaar om ons terug te rijden naar ons kamp. De zon staat hoog, en de tempratuur loopt denk ik op tot in de 40 graden. De motor heeft het zwaar te voortduren, en op een gegeven moment zegt hij ook: doe het zelf maar. Bij het openen van de motorkap vliegt het koelwater de lucht in….. Daar stonden we dan met een lekke radiateur.
Het word door de chauffeur niet als probleem gezien en de koelvloeistof word aangevuld met water uit een vies beekje, ook word er een zakje zwarte peper leeggegooid in het zelfde reservoir. "dan word het wat dikker" zegt de chauffeur. De weg word vervolgd met een koelvloeistof reservoir gevuld met slootwater en peper en om het kwartier word het aangevuld.
De volgende ochtend word ik wakker van een blaffende zwerf die meent dat het tijd is om op te staan, hier dacht ik anders over. Om mijn frustratie te stillen kruip ik uit mijn hangmat, en loop ik naar de rivier. In mijn pyama en teenslippers kijk ik over het water naar het buurland Guyana, ik ga zitten op een stuk boomschors en wacht tot de zon op komt. Beneden in de rivier zijn een paar lokale bewoners zich al aan het wassen in de rivier, ze vragen of ik ook een duik kom nemen maar ze waarschuwen me wel voor piranha’s….ik denk niet lang na en bedank. Vandaag staat een bezoek aan een echt indianendorp op de planning, en een illegaal bezoekje aan Guyana( het buurland van Suriname) In het indianendorp wisten ze van onze komst, en alle zelfgemaakte lokale sieraden waren netjes op een tafeltje uitgestald. Natuurlijk heb ik mij zelf ook getrakteerd op een indianen versiersel, gemaakt van noten en andere natuurlijke frutsels., leuk leuk leuk 
En de vraag of ik ook nog aan school en stage doe: Jazeker! Door de weeks staan we vroeg op om ons 6.30 aan te melden bij de hoofdzuster. Een spiegel check is de volgende stap. Haar in een knoetje, strak naar achter. Witte schone schoenen, een gestreken broek met vouw, een gladgestreken uniform jasje en niet te vergeten een nog gladder gestreken schortje. Aan de warmte hier ben ik inmiddels wel gewent, elke dag gutst het zweet je van je voorhoofd maar dat is iets normaals geworden. Wel pas ik me al aan aan het tempo van hier, alles doe je traag en langzaam,
Mensen nogmaals bedankt voor de leuke reacties, volgende week weer een nieuw verhaal, en zo vervolg ik de reis steeds verder door Suriname. Fotos volgen als ik weer over sneller internet beschik, op facebook staan de eerste al!

Liefs Gerdien